polski • podstawa POZIOM: FULL

🎓 Lekcja: lektura Biblia Rdz Hiob Kohelet Psalmy Apokalipsa (polski – podstawa, poziom full)

📕 1. Karta lektury

Nie rozumiesz tego tematu? Korepetytor AI rozpisze go na tablicy

Krok po kroku, z rysunkami i głosem — dokładnie ten temat z lekcji, zadania CKE i tłumaczenie Twojego błędu. Dostęp w pakiecie PRO.

Odblokuj korepetytora →
  • Tytuł: Biblia (Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu)
  • Zakres lektury na maturze PP: WE FRAGMENTACH (Księga Rodzaju, Księga Hioba, Księga Koheleta, Księga Psalmów, Apokalipsa św. Jana).
  • Uwaga egzaminacyjna (CKE 2027): Ponieważ lektura obowiązuje we fragmentach, popełnienie błędu polegającego na pomyleniu porządku Starego i Nowego Testamentu (np. przypisanie wątku apokaliptycznego Księdze Rodzaju) lub zniekształcenie sensu kluczowych ksiąg (Hioba, Koheleta) skutkuje błędem kardynalnym, który drastycznie obniża punktację za całe zadanie.
  • Gatunki literackie:
  • Księga Rodzaju (Rdz): epos kosmogoniczny, proza historyczna i mitologiczna.
  • Księga Hioba: dramat filozoficzny, poemat religijny.
  • Księga Koheleta: traktat filozoficzny, liryka refleksyjna.
  • Księga Psalmów: liryka religijna (psalmy błagalne, dziękczynne, mądrościowe, hymny).
  • Apokalipsa św. Jana: księga prorocza, wizja eschatologiczna (apokaliptyczna).

🌍 2. Świat przedstawiony (czas, miejsce, reguły)

  • Czas akcji i reguły świata: Czas biblijny ma charakter linearny i teleologiczny – zmierza od aktu stworzenia (creatio ex nihilo) do ostatecznego punktu kulminacyjnego, jakim jest koniec świata i Sąd Ostateczny. Regułami tego świata rządzi przymierze między Bogiem a człowiekiem, zasada sprawiedliwości odpłaty (w ujęciu tradycyjnym) oraz wszechmoc Stwórcy (Deus Creator).
  • Przestrzeń kosmiczna i ziemska: Świat obejmuje wymiar transcendentny (niebo, przebywanie Boga) oraz immanentny (ziemia, Eden, Ziemia Obiecana, a w Apokalipsie – Nowe Jeruzalem). Przestrzeń biblijna jest naładowana symboliką moralną i teologiczną (np. ogród Eden jako symbol harmonii i niewinności, pustynia jako miejsce próby).
  • Mit początków (Księga Rodzaju): Zgodnie z Rdz świat powstaje z woli Boga w ciągu siedmiu dni (kosmogonia). Człowiek zostaje stworzony na obraz i podobieństwo Boże, otrzymując wolną wolę. Przełomem w świecie przedstawionym jest grzech pierworodny (zjedzenie zakazanego owocu przez Ewę za namową wąż i Adama), co skutkuje wypędzeniem z Raju, utratą nieśmiertelności oraz wejściem w historię naznaczoną cierpieniem i pracą.
  • Kryzys porządku ziemskiego (Księga Hioba i Koheleta):
  • W Księdze Hioba tradycyjny porządek moralny (dobro zawsze jest nagradzane, zło – karane) ulega wstrząśnieniu. Świat przedstawiony staje się areną bosko-szatańskiego zakładu, w którym niewinny człowiek traci wszystko.
  • W Księdze Koheleta regułą rządzącą ludzkim życiem jest vanitas (marność). Świat przedstawiony cechuje cykliczność („wszystko ma swój czas”) oraz całkowita nieprzeniknień ludzkich losów przez rozum.
  • Eschatologia (Apokalipsa św. Jana): Świat zmierza do katastrofy ostatecznej. Przestrzeń Apokalipsy to sceneria wizjonerska: otwieranie siedmiu pieczęci, trąby aniołów, walka sił dobra z złem (Baranek i Bestia), siedem czasz gniewu Bożego. Regułą końcową jest ostateczne pokonanie zła, zniszczenie doczesnego świata i ustanowienie nowego nieba oraz nowej ziemi.

👥 3. Bohaterowie – portrety pogłębione

  • Bóg (Jahwe / Stwórca) – motyw: Bóg jest absolutnym władcą dziejów, transcendentnym Stwórcą, który pozostaje jednak w stałej relacji z człowiekiem (przez przymierza, próby i interwencje).
  • Przykład z lektury: W Księdze Hioba Bóg zakłada się z Szatanem o sprawiedliwość i wierność Hioba, a w finale przemawia do bohatera z burzy, ukazując mu absolutną przepaść między mądrością Stwórcy a ludzkim poznaniem („Gdzieś był, gdy zakładam fundamenty ziemi?” – parafraza).
  • Wniosek: Bóg w Biblii nie jest obojętnym zegarmistrzem, lecz surowym, sprawiedliwym, ale i miłosiernym sędzią, którego wyroków człowiek nie jest w stanie w pełni pojąć.
  • Hiob – symbol niezawinionego cierpienia: Bohater Księgi Hioba to zamożny, sprawiedliwy i bogobojny mieszkaniec ziemi Uz, który w wyniku dramatycznych prób traci majątek, dzieci oraz zdrowie (obsypany wrzodami, siedzi na gnoju).
  • Przykład z lektury: Mimo utraty wszystkiego i namów żony („Zaklnij Boga i umrzyj” – parafraza) oraz oskarżeń przyjaciół, którzy twierdzą, że cierpienie jest karą za grzechy, Hiob nie odwraca się od Boga, choć żąda sprawiedliwości i dowodu swojej niewinności. Wypowiada słynne zdanie: „Bóg dał, Bóg wziął; niech imię Pańskie będzie błogosławione” (parafraza).
  • Wniosek: Hiob reprezentuje postawę tragicznego buntownika, który ma odwagę polemizować z Bogiem w obronie własnej godności, stając się archetypem cierpiącego niewinnie człowieka.
  • Kohelet (Eklezjasta) – symbol egzystencjalnego sceptycyzmu: Postać mędrca, króla Jerozolimy, który podsumowuje ludzkie poszukiwania sensu życia.
  • Przykład z lektury: Kohelet analizuje ludzką aktywność – bogactwo, mądrość, władzę i pracę – dochodząc do konkluzji, że wszystko to jest przemijające i bezowocne wobec nieuchronnej śmierci. Otwiera traktat słynnym sformułowaniem: „Marność nad marnościami i wszystko marność” (parafraza).
  • Wniosek: Kohelet burzy naiwny optymizm moralny; uczy dystansu do dóbr doczesnych i radzi, by cieszyć się prostymi, codziennymi darami życia, jako jedynym autentycznym dobrem danym człowiekowi przez Boga.
  • Człowiek w Psalmach – podmiot liryczny: W Księdze Psalmów człowiek ukazany jest w pełnej gamie stanów emocjonalnych: od poczucia grzeszności i trwogi po głęboką ufność, uwielbienie i wdzięczność.
  • Przykład z lektury: W Psalmie 130 (De profundis) podmiot liryczny woła do Boga z „głębokości” grzechu i rozpaczy, ufnocząc jednak w miłosierdzie („U Pana bowiem jest łaska, u Niego obfite odkupienie” – parafraza).
  • Wniosek: Psalmy stanowią uniwersalny wzororzec modlitwy i dialogu człowieka z transcendentnym Ty, dając wyraz kruchości ludzkiego losu uzależnionego całkowicie od łaski Stwórcy.

🧭 4. Kompozycja, narracja, język

Biblia na poziomie podstawowym egzaminu maturalnego z języka polskiego nie jest czytana w całości, lecz we fragmentach (Księga Rodzaju, Księga Hioba, Księga Koheleta, Księga Psalmów, Apokalipsa św. Jana). Przekręcenie struktury tych ksiąg lub pomylenie Testamentów skutkuje błędem kardynalnym.

  • Księga Rodzaju (Rdz): Posiada kompozycję eposu kosmogonicznego i narrację o charakterze historyczno-mitycznym. Język jest sakralny, uroczysty, oparty na powtórzeniach („I widział Bóg, że to było dobre”) i paralelizmie składniowym, co nadaje opowiadaniu o stworzeniu świata monumentalny rytm.
  • Księga Hioba: Zbudowana jest kunsztownie: ma ramę epicką (prolog i epilog w prozie) oraz środkową część dramatyczno-filozoficzną pisaną wierszem. Narracja realizuje formę wielogłosu (dyskusja Hioba z przyjaciółmi oraz mowa Boga z burzy).
  • Księga Koheleta: To gatunkowo traktat filozoficzny o strukturze cyklicznej. Narrację prowadzi tytułowy Kohelet (Przemawiający w zgromadzeniu), który dekonstruuje ludzkie iluzje za pomocą paradoksów i pytań retorycznych.
  • Księga Psalmów: Zawiera liryki religijne o zróżnicowanej kompozycji (psalmy dziękczynne, błagalne, mądrościowe, hymny). Język cechuje się ogromną ekspresją emocjonalną, obrazowością poetycką i zastosowaniem paralelizmu członów (synonimicznego, przeciwstawnego).
  • Apokalipsa św. Jana: Reprezentuje gatunek proroctwa (apokalipsy). Kompozycja opiera się na cyklach siedmiu (pieczęcie, trąby, czasze gniewu), co symbolizuje pełnię i doskonałość Bożego planu. Narracja ma charakter wizyjny, symboliczny, pełen ezoterycznych obrazów i dynamiki eschatologicznej.

💡 5. Problematyka – wątki i pytania

  • Teodicea i cierpienie niewinne (Księga Hioba): Biblijny Hiob traci majątek, dzieci i zdrowie, mimo że jest człowiekiem sprawiedliwym. Tekst stawia fundamentalne pytanie o sens cierpienia zsyłanego przez Boga i obala naiwną tezę, że każde cierpienie jest karą za grzechy. Przykład: Hiob na gnoju, skrobujący się skorupą i kłóczący ze sprawiedliwością Stwórcę, odrzuca rady przyjaciół dopatrujących się w jego losie winy. Wniosek: Cierpienie w Biblii bywa próbą wiary, której ludzki rozumu nie jest w stanie w pełni pojąć.
  • Marność ludzkiego bytowania i sens egzystencji (Księga Koheleta): Kohelet wprowadza pojęcie vanitas (marność). Podważa sens ludzkiego trudu, gromadzenia bogactw i dążenia do mądrości, ponieważ wszystko kończy się śmiercią. Przykład: Refleksja nad cyklicznością natury i przemijaniem pokoleń („Marność nad marnościami i wszystko marność”). Wniosek: Prawdziwa mądrość polega na akceptacji ograniczeń ludzkiego poznania i cieszeniu się prostymi, doczesnymi darami Boga (jedzenie, praca) bez popadania w skrajny nihilizm.
  • Relacja człowieka z Bogiem i kondycja grzesznika (Księga Psalmów): Psalmy pokazują pełne spektrum ludzkich stanów psychicznych wobec Boga – od ekstazy i uwielbienia, przez rozpacz, poczucie winy, aż po gniew i skargę. Przykład: Psalmista w psalmie Deus, Deus meus (lub Z głębokości wołam do Ciebie) woła z otchłani grzechu i cierpienia. Wniosek: Biblia ukazuje Boga nie tylko jako surowego sędziego, ale jako miłosiernego słuchacza ludzkich skarg, z którym człowiek może prowadzić dialog oparty na szczerości.
  • Eschatologia i ostateczny tryumf dobra (Apokalipsa św. Jana): Tekst mierzy się z lękiem przed historią, prześladowaniami i zagładą. Przedstawia dramatyczną walkę sił dobra (Baranek) z siłami zła (Bestia, Babilon). Przykład: Wizje otwierania siedmiu pieczęci i Sąd Ostateczny, po którym następuje wizja Nowego Jeruzalem. Wniosek: Historia ludzkości nie zmierza ku chaosowi, lecz ku celowi wyznaczonemu przez Boga, w którym cierpienie wiernych zostanie ostatecznie wynagrodzone.

🎭 6. Motywy literackie i ich funkcje

  • Motyw stworzenia świata (creatio ex nihilo): Obecny w Księdze Rodzaju. Bóg powołuje świat do istnienia za pomocą słowa. Scena: Kolejne dni kosmogonii i stworzenie człowieka na obraz Boży. Funkcja: Nadaje ludzkiemu życiu sakralną godność i ustanawia porządek moralny oraz teleologiczny wszechświata.
  • Motyw cierpienia i Hiobowego losu: Związany z historią Hioba. Scena: Zakład między Bogiem a Szatanem oraz utrata przez Hioba całego dobytku i rodziny. Funkcja: Uczy pokory wobec tajemnicy istnienia i stanowi archetyp niezawinionego bólu, do którego nawiązuje literatura późniejszych epok (np. Kordian Słowackiego czy Inny świat Herlinga-Grudzińskiego).
  • Motyw vanitas (marność): Centralny motyw Księgi Koheleta. Scena: Podsumowanie ludzkich dachy jako „pogoni za wiatrem”. Funkcja: Demaskuje złudzenia potęgi, bogactwa i sławy, skłaniając odbiorcę do refleksji nad nietrwałością egzystencji (motyw podjęty szeroko w baroku).
  • Motyw Apokalipsy (Koniec Świata): Zorientowany eschatologicznie obraz z Apokalipsy św. Jana. Scena: Czterej Jeźdźcy Apokalipsy galopujący po ziemi, zwiastujący wojnę, głód, zarazę i śmierć. Funkcja: Pełni funkcję parenetyczną – ma ostrzegać grzeszników, dawać nadzieję uciemiężonym oraz przypominać o nieuchronności Boskiego sądu.

💬 7. Cytaty, sceny i kluczowe fragmenty

  • „Marność nad marnościami i wszystko marność” (Księga Koheleta) – fundamentalny cytat definiujący egzystencjalny pesymizm i przemijalność ludzkich dzieł.
  • „Nagi wyszedłem z łona matki mojej i nagi tam wrócę. Pan dał, Pan wziął; niech imię Pańskie będzie błogosławione” (Księga Hioba – parafraza) – kluczowa scena, w której Hiob w obliczu całkowitej ruinacji zachowuje pokorę i wiarę, nie obwiniając Boga o swoje nieszczęście.
  • Scena stworzenia człowieka w Księdze Rodzaju – Bóg lepi człowieka z prochu ziemi i tchnie w jego nozdrza tchnienie życia. Scena ta określa dualistyczną naturę człowieka: jego materialność (proch) oraz duchowy, boski pierwiastek.
  • „I otrze wszelką łzę z ich oczu, a śmierci już nie będzie” (Apokalipsa św. Jana – parafraza) – fragment opisujący eschatologiczną wizję Nowego Jeruzalem, który pełni funkcję eschatologicznego pocieszenia dla cierpiących wiernych.

🏛️ 8. Konteksty (epoka, prądy, filozofia, biografia)

  • Kontekst kulturowo-literacki (kultura judeochrześcijańska): Pisma biblijne stanowią fundament kręgu cywilizacji zachodniej. Kształtowały europejską wyobraźnię, moralność oraz system wartości przez ponad dwa tysiące lat. Język biblijny, jego obrazowość, symbole i toposy (np. apokalipsy, vanitas, stworzenia świata) na stałe weszły do zasobu kodu kulturowego, do którego nawiązują poeci i prozaicy wszystkich późniejszych epok (od średniowiecza po współczesność).
  • Kontekst filozoficzny (egzystencjalizm i filozofia cierpienia): Księga Hioba oraz Księga Koheleta stawiająfundamentalne pytania o sens ludzkiego losu, sprawiedliwość boską oraz cierpienie niewinnych. Hiob reprezentuje problem teodycei (dlaczego Bóg pozwala na cierpienie sprawiedliwego), natomiast Kohelet wprowadza motyw vanitas vanitatum (marność nad marnościami), zwiastując nowożytny pesymizm i kryzys wartości, który odnajdziemy w XX-wiecznym egzystencjalizmie (np. u Alberta Camusa czy Jeana-Paula Sartre'a).
  • Kontekst estetyczny (styl biblijny): Teksty biblijne wyróżniają się specyficznym stylem: podniosłym, patetycznym, wykorzystującym paralelizm składniowy (powtarzanie lub przeciwstawianie myśli w kolejnych członach zdań), bogatą symbolikę oraz liczne metaforę i alegorię. Styl ten stał się wzorcem dla literatury sakralnej i profanum w wielu epokach (szczególnie w baroku i romantyzmie).

✍️ 9. Gotowe argumenty i akapity wzorcowe

  • Argument 1 (Motyw cierpienia i niezawinionej próby — Księga Hioba):

    • Teza: Cierpienie w literaturze i życiu człowieka nie musi być karą za grzechy, lecz może stanowić niezrozumiałą dla ludzkiego rozumu próbę wiary i wierności.
    • Przykład: W Księdze Hioba tytułowy bohater, człowiek sprawiedliwy i bogobojny, traci w wyniku zakładu Boga z Szatanem cały majątek, dzieci oraz zdrowie. Mimo namów żony, by "zakląć Boga i umrzeć" (parafraza), oraz argumentów przyjaciół dopatrujących się w jego nieszczęściu winy, Hiob nie wyrzeka się Boga, choć głośno domaga się sprawiedliwości i wyjaśnienia powodów swojego losu.
    • Wniosek: Postać Hioba udowadnia, że człowiek ma prawo do buntu i rozpaczy w obliczu cierpienia, a relacja z Bogiem opiera się na tajemnicy, której ograniczony ludzki umysł nie jest w stanie w pełni pojąć.
  • Argument 2 (Motyw przemijania i marności — Księga Koheleta):

    • Teza: Poczucie bezsensu i przemijania ludzkich wysiłków (vanitas) jest uniwersalnym doświadczeniem egzystencjalnym, które towarzyszy człowiekowi niezależnie od epoki.
    • Przykład: W Księdze Koheleta autor (nazywany Profesorem lub Kaznodzieją) podsumowuje ludzkie dążenia do bogactwa, mądrości i sławy słowami: „Marność nad marnościami i wszystko marność” (parafraza). Zauważa, że „wszystko ma swój czas” – rodzenie i umieranie, płacz i śmiech – a ludzki los jest z góry zaplanowany przez mechanizm natury, nad którym człowiek nie ma kontroli.
    • Wniosek: Refleksja Koheleta uczy dystansu do dóbr doczesnych i skłania do akceptacji ograniczeń ludzkiej egzystencji, wskazując, że jedynym sensownym podejściem jest cieszenie się małymi, codziennymi darami losu jako darem od Boga.

❓ 10. Pytania jawne, motywy przekrojowe i pułapki CKE

  • Pytanie jawne / Przykładowe zadanie: Wyjaśnij, na czym polega tragizm postaci Hioba i jak w tekście biblijnym rozwiązany zostaje problem jego cierpienia.
  • Motywy przekrojowe: Cierpienie (Hiob), Przemijanie / Vanitas (Kohelet), Koniec świata / Apokalipsa (Apokalipsa św. Jana), Stworzenie świata (Księga Rodzaju), Modlitwa i skarga (Psalmy).
  • Pułapki CKE:
    1. Traktowanie Biblii jako utworu napisanego przez jednego autora w jednym czasie (pamiętaj: to biblioteka książek powstających na przestrzeni wieków, pisanych w różnych gatunkach).
    2. Przypisywanie wydarzeń z Nowego Testamentu (np. narodziny Chrystusa, przypowieści) do omawianych na maturze podstawowej wyrywkowo ksiąg Starego Testamentu lub samej Apokalipsy (błąd kardynalny zerujący punktację za wypracowanie!).
    3. Mieszanie postawy Hioba (bunt połączony z wiarą) z postawą Koheleta (filozoficzny sceptycyzm i refleksja nad vanitas).

🎯 13. Drill — 3 zadania sprawdzające

  1. Zadanie 1 (Pytanie o scenę): Kto i w jakim celu odwiedza Hioba po tym, jak traci on majątek i zdrowie, i jak interpretują oni jego nieszczęście?
  2. Zadanie 2 (Cytat do rozpoznania): Do jakiej księgi biblijnej należy słynne zdanie o tym, że „wszystko ma swój czas i czas każdej sprawy pod niebem” oraz jaki motyw ono wyraża?
  3. Zadanie 3 (Budowa argumentu): Sformułuj krótką tezę oraz podaj przykład z Apokalipsy św. Jana ilustrujący motyw ostatecznego zwycięstwa dobra nad złem.
Pokaż odpowiedzi
  1. Hioba odwiedzają trzej przyjaciele (Elifaz, Bildad i Sofar), którzy przychodzą, aby go pocieszyć. Interpretują oni jego cierpienie jako karę za ukryte grzechy, twierdząc, że Bóg jest zawsze sprawiedliwy, a nieszczęście spotyka tylko złoczyńców.
  2. Zdanie to pochodzi z Księgi Koheleta i wyraża motyw uniwersalnego porządku świata, przemijania oraz czasowości ludzkiego życia (vanitas).
  3. Teza: Literatura biblijna przedstawia wizję ostatecznej sprawiedliwości dziejowej, w której siły zła zostaną ostatecznie pokonane przez Boga. Przykład: W Apokalipsie św. Jana wizja zniszczenia Wielkiej Babilonii oraz ostatecznego osądu ludzkości przed Białym Tronem pokazuje triumf Baranka i ustanowienie Nowego Jeruzalem.
Twoje rozwiązaniezapisuje się automatycznie w tej przeglądarce

💡 12. Wskazówki Ultralearningowe

[Technika] — Retrieval practice. Używam tej techniki, ponieważ aktywne przypominanie sobie treści trudnych ksiąg biblijnych (np. argumentów przyjaciół Hioba czy symboliki Apokalipsy) bez patrzenia do notatek drastycznie wzmacnia trwałość śladu pamięciowego w mózgu.

[3 kroki] — 1. Wypisz z pamięci na czystej kartce nazwy 5 omawianych na maturze ksiąg biblijnych oraz odpowiadające im gatunki literackie. 2. Zamknij oczy i odtwórz w myślach trzy kluczowe momenty z Księgi Hioba (zakład w niebie, utrata majątku, mowa Boga z burzy). 3. Sprawdź poprawność z kartą lektury i zaznacz czerwonym długopisem braki.

[Połącz z] — Zrób 2 zadania z matematyki (np. ciągi liczbowe) bezpośrednio po powtórzeniu motywów biblijnych, aby zmusić mózg do intensywnego przełączania kontekstów poznawczych (interleaving).

[Plan jeśli-to] — JEŚLI w najbliższy wtorek o godzinie 17:00 usiądziesz do biurka, TO natychmiast wypiszesz na kartce trzy różnice między filozofią Hioba a filozofią Koheleta bez zaglądania do opracowania.

[Test] — Wymień z pamięci nazwiska trzech przyjaciół Hioba oraz główną tezę Księgi Koheleta. Uznaj za opanowane, JEŚLI podasz je bezbłędnie bez zaglądania do tekstu.

Jak opanować ten materiał w 4 krokach
  1. Najpierw spróbuj bez czytania. Zanim wgłębisz się w teorię, spróbuj odpowiedzieć na 2 pytania z sekcji „Trening celowany". Błąd popełniony teraz = trwalsza pamięć (retrieval practice).
  2. Wytłumacz jak dziecku (Feynman). Po przeczytaniu zamknij kartę i powiedz na głos, o co chodzi w tym dziale w 3 zdaniach. Jeśli się zaciąłeś — to jest miejsce do powtórki, nie cała lekcja.
  3. Rozpisz 3 przykłady ręcznie. Nie przepisuj — rozwiązuj od zera na kartce, potem porównaj z sekcją „Przykłady krok po kroku". Ręka + papier bije samo czytanie.
  4. Zaplanuj powtórki: +1 dzień, +3 dni, +7 dni, +21 dni. Wystarczy 5 minut na start każdej powtórki (wypisz wzory/tezy z pamięci). System FSRS w „Profilu" podpowie, co jest due.
Praktyka > czytanie. Jedna lekcja = jedno pisanie. Po niej wejdź w powtórki i rozwiąż 3 zadania z tego działu.
AUDIOPLAYER AI VOICE
AUDIO — SŁUCHAJ LEKCJI · Zofia (naturalny)
Pobierz MP3
TECHNIKA Z TEJ LEKCJI
Retrieval practice
JEŚLI w najbliższy wtorek o godzinie 17:00 usiądziesz do biurka, TO natychmiast wypiszesz na kartce trzy różnice między filozofią Hioba a filozofią Koheleta bez zaglądania do opracowania.
Test — sprawdź się
Wymień z pamięci nazwiska trzech przyjaciół Hioba oraz główną tezę Księgi Koheleta. Uznaj za opanowane, JEŚLI podasz je bezbłędnie bez zaglądania do tekstu.

Zmień poziom (Full/Med/Quick) ← Wróć do katalogu
Opinia / błąd